ഡോ. സെമിച്ചന്‍ ജോസഫ്

21ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആധുനിക കേരളം വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും സാമൂഹ്യ സൂചികകളിലും ലോകത്തിനു തന്നെ മാതൃകയായി മുന്നേറുമ്പോഴും, നട്ടുച്ചയ്ക്കും നേരം വെളുക്കാത്ത ചില പ്രതിലോമ ശബ്ദങ്ങള്‍ നമ്മുടെ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ ഇന്നും പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ട്. സമഗ്രമായ സാമൂഹിക പുരോഗതിക്കും സ്ത്രീ സമത്വത്തിനും എതിരേ ചില മത- സാമുദായിക നേതൃത്വങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഉയരുന്ന പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ തികച്ചും ആശങ്കാജനകമാണ്.

മതങ്ങളെയും ആത്മീയ വിശ്വാസങ്ങളെയും വ്രണപ്പെടുത്താതെ തന്നെ പറയാം; ദൈവവിശ്വാസമോ മതബോധമോ അല്ല ഇവിടെ പ്രശ്നം. മറിച്ച്, മതത്തിന്‍റെ പുരോഹിത സത്തയെയും അനാചാരങ്ങളെയും മുന്‍നിര്‍ത്തി സമൂഹത്തെ പുറകോട്ടു നയിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പിന്തിരിപ്പന്‍ ശക്തികളാണ്. സ്ത്രീ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍ ഇറങ്ങുന്നതും നേതൃസ്ഥാനങ്ങള്‍ വഹിക്കുന്നതും ആണുങ്ങള്‍ക്ക് തുല്യമായി ഉന്നത പഠന, തൊഴില്‍ മേഖലകളില്‍ ശോഭിക്കുന്നതും തങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണാധികാരങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുമോ എന്ന ഭയമാണ് ഇത്തരം പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍.

കേരളീയ നവോത്ഥാനവും സ്ത്രീകളുടെ പങ്കും

അടുക്കളയില്‍ നിന്നും അരങ്ങത്തേക്ക് വരുകയും അക്ഷരവെളിച്ചം നേടി സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിലും സാമൂഹ്യ മാറ്റങ്ങളിലും മുന്നണിപ്പോരാളികളാകുകയും ചെയ്ത സ്ത്രീകളുടെ ചരിത്രമാണ് കേരളത്തിനുള്ളത്. മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളി, ചാവറ ഏലിയാസ് അച്ചന്‍, ശ്രീനാരായണ ഗുരു, ചട്ടമ്പി സ്വാമികള്‍, വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട് തുടങ്ങിയ നവോത്ഥാന നായകര്‍ മുന്നോട്ടുവച്ച ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ഊര്‍ജം പകര്‍ന്നത് അന്നത്തെ സ്ത്രീ സമൂഹത്തിന്‍റെ സജീവ പങ്കാളിത്തമായിരുന്നു. മാറു മറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശ പോരാട്ടം (1859), കല്ലുമാല സമരം (1915) മുതല്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും പൊതുവഴികളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടി നടത്തിയ പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് ഇന്നത്തെ കേരളം പണിതുയര്‍ത്തപ്പെട്ടത്.

ആര്യപ്പള്ളിയെപ്പോലുള്ള വീറുള്ള വനിതകള്‍ അന്തര്‍ജനങ്ങളെ നവോത്ഥാനത്തിന്‍റെ പാതയിലേക്ക് നയിച്ചതും പോരാട്ടങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകള്‍ മുന്നണിയില്‍ നിന്നതും ചരിത്രരേഖയാണ്. നവോത്ഥാനം എന്നത് കഴിഞ്ഞുപോയ ഒരു കാലഘട്ടമല്ല, മറിച്ച് അനുദിനം പുതുക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. ആ പ്രക്രിയയില്‍ സ്ത്രീകളെ വീണ്ടും വീടിന്‍റെ നാലതിരുകള്‍ക്കുള്ളിലേക്ക് ചുരുക്കാനും അവരെ രണ്ടാംകിട പൗരന്മാരായി ചിത്രീകരിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത് ചരിത്രപരമായ അബദ്ധമാണ്.

കേരള വികസന മാതൃകയും പുരോഗതിയുടെ സൂചികകളും

"കേരള മോഡല്‍' എന്ന് ലോകമൊട്ടാകെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്ന വികസന നേട്ടങ്ങളില്‍ പകുതിയിലധികം പങ്കും സ്ത്രീകളുടെ അധ്വാനത്തിന്‍റെയും ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‍റെയും ഫലമാണ്. ഉയര്‍ന്ന ആയുര്‍ദൈര്‍ഘ്യം, കുറഞ്ഞ മാതൃ- ശിശു മരണനിരക്ക്, സാക്ഷരത, ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ എണ്ണം എന്നിവയിലെല്ലാം കേരളം മുന്‍പന്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.

ദേശീയ കുടുംബ ആരോഗ്യ സര്‍വെ (എൻഎഫ്എച്ച്എസ്- 5: 2019- 2021) പ്രകാരം കേരളത്തിലെ സ്ത്രീ സാക്ഷരത 98.3 ശതമാനമാണ് (ദേശീയ ശരാശരി: 71.5%). ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവേശന നിരക്കില്‍ (GER - Women: AISHE 2021- 2022 റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം) സംസ്ഥാനത്ത് ആണ്‍കുട്ടികളേക്കാള്‍ പെണ്‍കുട്ടികളാണ് മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് (ഏകദേശം 49%). ലിംഗാനുപാതത്തില്‍ 1,000 പുരുഷന്മാര്‍ക്ക് 1,084 സ്ത്രീകള്‍ (എൻഎഫ്എച്ച്എസ്-5: 2019- 2021) എന്ന മികവുറ്റ കണക്കാണ് കേരളത്തിനുള്ളത്.

എന്നാല്‍, ഈ സൂചികകള്‍ക്കപ്പുറം വിമര്‍ശനാത്മകമായി ചിന്തിച്ചാല്‍ ഒരു വലിയ വൈരുധ്യം കാണാം. വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും വോട്ടവകാശത്തിലും മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുമ്പോഴും തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്ന അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിലും രാഷ്‌ട്രീയ- സാമുദായിക നേതൃത്വങ്ങളിലും സ്ത്രീ പങ്കാളിത്തം ഇന്നും തുലോം കുറവാണ്. പീരിയോഡിക് ലേബര്‍ ഫോഴ്സ് സര്‍വെ (പിഎൽഎഫ്എസ്: 2022- 2023) കണക്കുകള്‍ പ്രകാരം ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണത്തിന് ആനുപാതികമായ തൊഴില്‍ പങ്കാളിത്ത നിരക്ക് (എൽഎഫ്പിആർ) കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്നില്ല (26- 28% മാത്രം). ഇതിനു പ്രധാന കാരണം, പുരുഷാധിപത്യപരമായ സാമൂഹ്യ ഘടനയും അത്തരം പിന്തിരിപ്പന്‍ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ആക്കം കൂട്ടുന്ന മതപുരോഹിതരുടെ നിലപാടുകളുമാണ്.

ലിംഗസമത്വവും ഇന്നത്തെ യാഥാർഥ്യങ്ങളും

പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കുന്നതും അവര്‍ തൊഴിലെടുക്കുന്നതും കുടുംബത്തിന്‍റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്ക് മാത്രമല്ല, ഒരു നാടിന്‍റെ സമഗ്ര വികസനത്തിനാണ് ആക്കം കൂട്ടുന്നത്. ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന ഉറപ്പുനല്‍കുന്ന സമത്വവും (ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ 14, 15), ജീവിക്കാനും വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമുള്ള അവകാശവും (ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ 21) ഏതൊരു പൗരനുമെന്ന പോലെ സ്ത്രീകള്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. മതങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന ആത്മീയ മൂല്യങ്ങളെയോ സമുദായ സൗഹാര്‍ദത്തെയോ തകര്‍ത്തുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് പുരോഗമനപരമായ ആശയങ്ങളിലൂടെയാണ് ഒരു സമൂഹം മുന്നോട്ടുപോകേണ്ടത്.

കുടുംബശ്രീ പോലെയുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ 46 ലക്ഷത്തിലധികം സ്ത്രീകള്‍ കേരളത്തിന്‍റെ പ്രാദേശിക സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥയുടെയും സ്വയംപര്യാപ്തതയുടെയും നട്ടെല്ലായി മാറിയത് നാം കണ്ടതാണ്. ഇത്തരത്തില്‍ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണം തെളിയിക്കപ്പെട്ട ഒരു മണ്ണില്‍, മതചിഹ്നങ്ങളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്ത് അവരെ വീണ്ടും പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് അപമാനമാണ്.

"സ്ത്രീകളെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്ന ആശയങ്ങള്‍ മതത്തിന്‍റെ പേരില്‍ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍, അതിനെതിരായ പ്രതിരോധം ഉയരേണ്ടത് അതാത് സമുദായങ്ങളില്‍ നിന്ന് തന്നെയാണ്. സമത്വമില്ലാത്ത പുരോഗതി അപൂര്‍ണമാണ്.'

മുന്നോട്ടുള്ള വഴി: ജനാധിപത്യ പുനര്‍ചിന്ത

നട്ടുച്ചയ്ക്ക് സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഇരുട്ട് മാത്രം കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന വിഭാഗമായി ചില പുരോഹിത നേതൃത്വങ്ങള്‍ മാറരുത്. പണ്ഡിതന്മാരും സമുദായ നേതാക്കളും കാലത്തിന്‍റെ ചുവരെഴുത്തുകള്‍ വായിക്കാന്‍ തയാറാകണം. സ്ത്രീകളെ കേവലം ഉപയോഗവസ്തുവായോ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കേണ്ട ഘടകമായോ കാണാതെ, തുല്യ പങ്കാളികളായി അംഗീകരിക്കാന്‍ സമൂഹത്തിന് സാധിക്കണം.

കേരളം കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെങ്കില്‍, വര്‍ത്തമാനകാലത്തും ഭാവിയിലും സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളും അവരുടെ ആത്മാഭിമാനവും ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നിയമനിർമാണ സഭകളിലും സാമുദായിക തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്ന വേദികളിലും സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം 50 ശതമാനത്തോളമായി ഉയരണം. പ്രതിലോമ ശക്തികളുടെ പിന്തിരിപ്പന്‍ ആഹ്വാനങ്ങളെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ് മതവിശ്വാസങ്ങളെ മാനിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ സ്ത്രീവിരുദ്ധ നിലപാടുകളെ യുക്തിഭദ്രമായി ചെറുക്കുക വഴി പുരോഗമനപരമായ ആശയങ്ങളിലേക്ക് കുതിക്കാന്‍ മലയാള സമൂഹം ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലകൊള്ളേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

(മൂവാറ്റുപുഴ നിര്‍മല കോളെജിലെ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തന വിഭാഗം അസിസ്റ്റന്‍റ് പ്രൊഫസറും സ്മാര്‍ട്ട് ഇന്ത്യ ഫൗണ്ടേഷന്‍ എന്ന സന്നദ്ധ സംഘടനയുടെ സഹസ്ഥാപകനുമാണ് ലേഖകന്‍- 9947438515).