കുട്ടികൾ നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍
ഡോ. സെമിച്ചന്‍ ജോസഫ്
"കുട്ടി മനുഷ്യവംശത്തിന്‍റെ പിതാവാണ്' (The Child is the Father of the Man) എന്ന പ്രശസ്ത ഇംഗ്ലീഷ് കവി വില്യം വേര്‍ഡ്സ്‌വര്‍ത്തിന്‍റെ വരികള്‍ ഓരോ ശിശുദിനത്തിലും ചിന്തകളിലേക്കു കടന്നുവരേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നത്തെ കുഞ്ഞു മനസുകളാണ് നാളത്തെ ലോക ശിൽപ്പികള്‍. ഒരു സമൂഹത്തിന്‍റെ സംസ്കാരവും പുരോഗതിയും അളക്കപ്പെടുന്നത് ആ സമൂഹം തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ എങ്ങനെ പരിപാലിക്കുന്നു എന്നത് ആശ്രയിച്ചാണ്. കുട്ടികളെ അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹിക്കുകയും അവരെ രാജ്യത്തിന്‍റെ ഭാവിയായി കാണുകയും ചെയ്തിരുന്ന പ്രഥമ പ്രധാനമന്ത്രി പണ്ഡിറ്റ് ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റുവിന്‍റെ ജന്മദിനമായ നവംബര്‍ 14 നാം ശിശുദിനമായി ആചരിക്കുന്നു. "ചാച്ചാജി' എന്ന് കുട്ടികള്‍ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിരുന്ന നെഹ്റു, കുട്ടികളെ റോസാപ്പൂക്കളോടാണ് ഉപമിച്ചത്. എന്നാല്‍, സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച് പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ പിന്നിടുമ്പോള്‍, നമ്മുടെ കുട്ടികള്‍ യഥാർഥത്തില്‍ സുരക്ഷിതരും സന്തുഷ്ടരുമാണോ എന്ന ആത്മപരിശോധനയ്ക്ക് ഈ ദിനം വഴിയൊരുക്കണം.
ഈ മഹാരാജ്യത്ത് കുട്ടികളുടെ അവസ്ഥ വളരെ വൈവിധ്യമാര്‍ന്നതാണ്. ഒരു വശത്ത് ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‍റെയും എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്ന കുട്ടികളുണ്ടെങ്കില്‍, മറുവശത്ത് അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങള്‍ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ബാല്യങ്ങളുണ്ട്. നിയമങ്ങള്‍ കര്‍ശനമാണെങ്കിലും പലയിടത്തും ഇന്നും ബാലവേലയും പോഷകാഹാരക്കുറവും നിലനില്‍ക്കുന്നു. സ്കൂളില്‍ പോകേണ്ട പ്രായത്തില്‍ കുടുംബത്തിന്‍റെ വിശപ്പടക്കാന്‍ തൊഴിലിടങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വരുന്ന ബാല്യങ്ങള്‍ നമ്മുടെ വികസന സങ്കൽപ്പങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നിലെ വലിയ ചോദ്യചിഹ്നമാണ്. ഡിജിറ്റല്‍ യുഗത്തിലേക്ക് രാജ്യം കുതിക്കുമ്പോഴും ഗ്രാമീണ മേഖലകളിലെ പല കുട്ടികള്‍ക്കും ഗുണമേന്മയുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം അപ്രാപ്യമായി തുടരുന്നു.
ഇത്തരം സാമ്പത്തിക ഭാരങ്ങള്‍ക്കും കഠിനമായ ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങള്‍ക്കും മുന്നില്‍പ്പെട്ട് ബാല്യം പൂര്‍ണമായി അടിയറവ് പറയേണ്ടി വരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കാഴ്ച നമ്മുടെ മനസിനെ മരവിപ്പിക്കുന്നതാണ്. വിശപ്പടക്കാനും കുടുംബത്തെ സഹായിക്കാനും വേണ്ടിമാത്രം ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഈ കുരുന്നുകള്‍ക്ക് സ്നേഹവും കളികളും നിറഞ്ഞ ബാല്യം പൂര്‍ണമായും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ചായക്കടകളിലും വർക്ക്ഷോപ്പുകളിലും വലിയ ഭാരങ്ങള്‍ ചുമക്കുന്ന ഈ ബാല്യങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ആഘാതം വളരെ വലുതാണ്. വിദ്യാഭ്യാസവും സുരക്ഷിതമായ ചുറ്റുപാടും അവകാശപ്പെടേണ്ട പ്രായത്തില്‍ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന ഈ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ വലിയ സാമൂഹിക പ്രതിസന്ധിയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും ആരോഗ്യത്തിലും മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഏറെ മുന്നിലാണെങ്കിലും കേരളത്തിലും ഈ യാഥാർഥ്യം പൂര്‍ണമായി ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അന്തര്‍സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളുടെ കുട്ടികളായും മറ്റ് പാര്‍ശ്വവത്കരിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങളായും ജീവിക്കുന്ന പല കുഞ്ഞുങ്ങളും മുഖ്യധാരയില്‍ നിന്ന് പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നു. ഇതിനു പുറമെ, ആധുനിക കേരളത്തിലെ മറ്റ് കുട്ടികള്‍ തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും സങ്കീര്‍ണവുമായ ചില പ്രതിസന്ധികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. മാര്‍ക്കുകളുടെയും ഗ്രേഡുകളുടെയും പിന്നാലെയുള്ള നെട്ടോട്ടത്തില്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അവരുടെ വിലപ്പെട്ട ബാല്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ അമിത പ്രതീക്ഷകള്‍ കുട്ടികളില്‍ കടുത്ത മാനസിക സമ്മര്‍ദമുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍, കളിക്കാനും പ്രകൃതിയെ അറിയാനും സമയമില്ലാത്ത വിധം ട്യൂഷനുകളും കോച്ചിങ്ങുകളും അവരുടെ ദിനചര്യകളെ കീഴടക്കുന്നു. അണു കുടുംബങ്ങളുടെ വ്യാപനവും കളിസ്ഥലങ്ങളുടെ അഭാവവും കുട്ടികളെ മൊബൈല്‍ ഫോണുകളുടെയും വിഡിയൊ ഗെയിമുകളുടെയും ലോകത്തേക്ക് തള്ളിവിട്ടിരിക്കുന്നു. സ്ക്രീനുകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ചുരുങ്ങുന്ന ബാല്യങ്ങള്‍ സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്ന് അകന്നുപോകുമ്പോള്‍, ലഹരി മാഫിയയും ചെറിയ പ്രായത്തിലുള്ള മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളും നമ്മുടെ തലമുറയെ വലിയ തോതില്‍ കാര്‍ന്നു തിന്നുന്നു.
പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കിടയിലും പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്ന ഒന്നാണ് നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ അപാരമായ സര്‍ഗാത്മകത. ഓരോ കുട്ടിയും ജനിക്കുന്നത് തനതായ കഴിവുകളുമായാണ്. സ്കൂള്‍ കലോത്സവങ്ങളും ശാസ്ത്രമേളകളും കുട്ടികളുടെ സര്‍ഗശേഷി പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള വലിയ വേദികളാണെങ്കിലും, കലയും കായികവും കേവലം ഗ്രേസ് മാര്‍ക്കുകള്‍ നേടാനുള്ള ഉപാധികളായി മാത്രം ചുരുങ്ങരുത്. കുട്ടികളുടെ ഭാവനയ്ക്ക് ചിറകുകള്‍ നല്‍കുന്നതാകണം വിദ്യാഭ്യാസ രീതി. കുട്ടികളുടെ ലോകത്തിന്‍റെ നിഷ്കളങ്കതയെയും ഭാവനയെയും കുറിച്ച് കുമാരനാശാന്‍റെ വരികള്‍ എത്ര മനോഹരമായി ഓർമിപ്പിക്കുന്നു:
"പൂവമ്പു കുലച്ചു
മനോഹര രൂപിണി
പൂവള്ളി പാടത്തു വന്നല്ലോ...
പൂന്തേന്‍ കുടിക്കാന്‍
പറന്നു പറന്നെത്തും
പൂമ്പാറ്റ പോലെ കുരുന്നുകള്‍...'
കുട്ടികളുടെ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങളെയും ഭാവനകളെയും തല്ലിക്കെടുത്താതെ അവരെ ചേര്‍ത്തുപിടിക്കാന്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കു കഴിയണം.
നവംബര്‍ 14 കേവലം മധുരം വിതരണം ചെയ്യുന്നതിലും പ്രസംഗങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതിലും ഒതുങ്ങരുത്. ജീവിത യാഥാർഥ്യങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയില്‍പ്പെട്ട് ബാല്യം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഓരോ കുഞ്ഞിനെയും ചേര്‍ത്തുപിടിക്കാന്‍ കഴിയണം. കുട്ടികള്‍ക്ക് നിര്‍ഭയമായി വളരാനും ചിന്തിക്കാനും കഴിയുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും വികാരങ്ങള്‍ക്കും വില നല്‍കാനും ഉപദേശങ്ങള്‍ക്ക് പകരം സൗഹൃദപരമായ സംഭാഷണങ്ങള്‍ക്ക് സമയം കണ്ടെത്താനും തയാറാകണം.
പുസ്തകങ്ങള്‍ക്ക് പുറത്തുള്ള ലോകം കാണാനും, മണ്ണില്‍ കളിക്കാനും, കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് സമയം ചെലവഴിക്കാനും അവരെ അനുവദിക്കണം. വീടുകളിലും വിദ്യാലയങ്ങളിലും പൊതുയിടങ്ങളിലും കുട്ടികള്‍ക്ക് പൂര്‍ണ സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പുവരുത്തുകയും ലഹരിയുടെയും ചൂഷണങ്ങളുടെയും കരങ്ങളില്‍ നിന്ന് അവരെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ സമൂഹം ഒന്നടങ്കം ജാഗ്രത പാലിക്കുകയും വേണം. നെഹ്റു സ്വപ്നം കണ്ടതുപോലെ, വിജ്ഞാനവും സ്നേഹവും കരുണയുമുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ നമുക്ക് കൈകോര്‍ക്കാം. ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ കരുതലാണ് നാളത്തെ മനോഹരമായ ലോകത്തിന്‍റെ അടിത്തറ.
(മൂവാറ്റുപുഴ നിര്‍മല കോളെജിലെ സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തന വിഭാഗം അസി‌സ്റ്റന്‍റ് പ്രൊഫസറും സ്മാര്‍ട്ട് ഇന്ത്യ ഫൗണ്ടേഷന്‍ എന്ന സന്നദ്ധ സംഘടനയുടെ സഹ സ്ഥാപകനുമാണ് ലേഖകന്‍)