പേട്രിയറ്റ്(3.5 / 5)
പി.ജി.എസ്. സൂരജ്
മലയാള സിനിമാചരിത്രത്തിൽ സുവർണ ലിപികളിൽ രേഖപ്പെടുത്താൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു അപൂർവ ഒത്തുചേരലിനാണ് 'പേട്രിയറ്റ്' എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ കേരളം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. മലയാളികളുടെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരങ്ങളായ, അഭിനയത്തിന്റെ രണ്ട് മഹാമേരുക്കളായ മമ്മൂട്ടിയും മോഹൻലാലും നീണ്ട ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷം വെള്ളിത്തിരയിൽ ഒന്നിക്കുന്നു എന്ന വാർത്ത സിനിമാ ആസ്വാദകർക്കിടയിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ഓളം അത്രത്തോളം വലുതായിരുന്നു. ഇതരഭാഷാ ചിത്രങ്ങളെ വെല്ലുന്ന വമ്പൻ ബജറ്റിൽ, അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ പിൻബലത്തിൽ ഒരുങ്ങിയ ഈ ചിത്രം തിയെറ്ററുകളിൽ എത്തുമ്പോൾ മലയാള സിനിമയിലെ എക്കാലത്തെയും വലിയ ബോക്സ് ഓഫിസ് വിജയമാണ് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്.
എന്നാൽ, പ്രതീക്ഷകളുടെ സകല ഭാരവും പേറി തിയെറ്ററുകളിലെത്തിയ ചിത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര പ്രേക്ഷക സ്വീകാര്യത നേടിയില്ല എന്നത് സിനിമാലോകത്തെ ഒന്നടങ്കം അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. ചിത്രത്തിന്റെ പരാജയകാരണങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോൾ, മുൻപ് പലരും ആരോപിച്ചതുപോലെ ചിത്രത്തിന്റെ കഥയുടെയോ തിരക്കഥയുടെയോ പോരായ്മയല്ല, മറിച്ച് വാണിജ്യ സിനിമയുടെ ചില അടിസ്ഥാന വ്യാകരണങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിൽ സംവിധായകന് സംഭവിച്ച പിഴവുകളാണ് വില്ലനായതെന്ന് വ്യക്തമാകും.
പുതുമയുള്ള പ്രമേയം, മികച്ച തിരക്കഥ
'പേട്രിയറ്റ്' എന്ന ചിത്രത്തെ വിമർശിക്കുന്നവർ പോലും, ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കഥയോ തിരക്കഥയോ മോശമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വളരെ കാലികപ്രസക്തിയുള്ള, തികച്ചും പുതുമ നിറഞ്ഞ ഒരു പ്രമേയമാണ് ചിത്രം കൈകാര്യം ചെയ്തത്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയിലും സംഭാഷണങ്ങളിലും കൃത്യമായ കൈയടക്കം തിരക്കഥാകൃത്ത് പുലർത്തിയിട്ടുമുണ്ട്. രണ്ട് സൂപ്പർതാരങ്ങളെ ഒരേ ഫ്രെയിമിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ സാധാരണയായി കണ്ടുവരാറുള്ള കൃത്രിമത്വങ്ങളോ, കഥയ്ക്ക് പുറത്തുനിൽക്കുന്ന അനാവശ്യ രംഗങ്ങളോ തിരക്കഥയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
യുക്തിഭദ്രമായ ഒരു കഥാതന്തുവും അതിന് അനുയോജ്യമായ പശ്ചാത്തലവും ഒരുക്കുന്നതിൽ അണിയറപ്രവർത്തകർ നൂറുശതമാനം വിജയിച്ചിരുന്നു. ഒരു മികച്ച സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ട അടിത്തറയായ 'കഥ' എന്ന ഘടകം ഈ ചിത്രത്തിൽ ശക്തമായിരുന്നിട്ടും, അത് പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ എവിടെയോ വച്ച് താളം നഷ്ടപ്പെടുകയാണുണ്ടായത്. നല്ലൊരു തിരക്കഥ കൈയിലുണ്ടായിട്ടും അത് ദൃശ്യവത്കരിച്ചപ്പോൾ സംഭവിച്ച ചില പാളിച്ചകളാണ് സിനിമയുടെ മൊത്തത്തിലുള്ള ആസ്വാദനത്തെ ബാധിച്ചത്.
താരപരിവേഷമില്ലാത്ത മോഹൻലാൽ കഥാപാത്രം
ഈ ചിത്രത്തിനെതിരേ ഉയർന്നുവന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ഗൗരവമേറിയതുമായ വിമർശനം മോഹൻലാൽ എന്ന താരത്തിന്റെ കഥാപാത്രസൃഷ്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. മമ്മൂട്ടിയും മോഹൻലാലും ഒരുമിച്ചെത്തുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകർ സ്വാഭാവികമായും ഇരുവർക്കും തുല്യമായ സ്ക്രീൻ സ്പേസും മാസ് രംഗങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പേട്രിയറ്റിൽ മോഹൻലാലിന്റെ കഥാപാത്രത്തിന് ആരാധകർ ആഗ്രഹിച്ച തരത്തിലുള്ള മാസ് രംഗങ്ങളോ തിയെറ്ററുകളിൽ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളോ വേണ്ടത്ര ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രധാന വിമര്ശനം.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാപാത്രം കഥയോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതാണെങ്കിലും, ഒരു വാണിജ്യ സിനിമയിൽ സൂപ്പർതാരത്തിന് ലഭിക്കേണ്ട എലിവേഷൻ രംഗങ്ങളുടെ അഭാവം പ്രകടമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ സിനിമ കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച നടന്മാരിൽ ഒരാളായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരഭാഷയെയും ഡയലോഗ് ഡെലിവറിയെയും ആവേശകരമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു മൾട്ടി-സ്റ്റാർ ചിത്രത്തിൽ പ്രേക്ഷകർ കാണാനാഗ്രഹിക്കുന്ന തീപ്പൊരി നിമിഷങ്ങൾ മോഹൻലാലിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാകാതിരുന്നത് വലിയൊരു വിഭാഗം പ്രേക്ഷകരെ, പ്രത്യേകിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകരെ കടുത്ത നിരാശയിലാഴ്ത്തി.
ത്രില്ലില്ലാത്ത രണ്ടാം പകുതി
ഒരു കൊമേഴ്സ്യൽ ചിത്രത്തിന്റെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇത്രയും വലിയ ക്യാൻവാസിൽ ഒരുങ്ങുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ജീവൻ കുടികൊള്ളുന്നത് രണ്ടാം പകുതിയിലാണ്. 'പേട്രിയറ്റ്' നേരിട്ട രണ്ടാമത്തെ വലിയ വെല്ലുവിളിയായത്, ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്നതും ത്രില്ലടിപ്പിക്കാത്തതുമായ രണ്ടാം പകുതിയാണ്. മികച്ചൊരു ആമുഖം നൽകി കഥാഗതിയെ ശരിയായ ദിശയിലേക്കു നയിച്ച ആദ്യ പകുതിക്കു ശേഷം, അതിലും മികച്ച ദൃശ്യാനുഭവം പ്രേക്ഷകർ പ്രതീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ, രണ്ടാം പകുതിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ആഖ്യാനത്തിന്റെ വേഗം (Pacing) ഗണ്യമായി കുറയുന്നതു കാണാം.
ഉദ്വേഗജനകമായ മുഹൂർത്തങ്ങളോ, പ്രേക്ഷകനെ ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്ന ട്വിസ്റ്റുകളോ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കഥയുടെ ഗൗരവം നിലനിർത്തുമ്പോഴും, ത്രില്ലർ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു ചിത്രത്തിൽ അനിവാര്യമായ ആവേശം ചോർന്നുപോയി. ക്ലൈമാക്സിലേക്കുള്ള യാത്ര കൂടുതൽ നാടകീയമാക്കുന്നതിനു പകരം, പല സിനിമകളിലും കണ്ടു പഴകിയ ജനകീയ വിചാരണ പോലെയാക്കിയത് പ്രേക്ഷകരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ തല്ലിക്കെടുത്തി.
തെറ്റിപ്പോയ വാണിജ്യ സമവാക്യങ്ങൾ
മമ്മൂട്ടിയെയും മോഹൻലാലിനെയും പോലെയുള്ള രണ്ട് ഇതിഹാസങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് സ്ക്രീനിൽ അവതരിപ്പിക്കുക എന്നത് ഏതൊരു സംവിധായകനെയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ഇവിടെ സംവിധായകൻ തിരക്കഥയോട് നൂറുശതമാനം നീതി പുലർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തിയെറ്ററിൽ സിനിമ കാണാനെത്തുന്ന ശരാശരി പ്രേക്ഷകന്റെ മനഃശാസ്ത്രം മനസിലാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. ഒരു മികച്ച കഥയെ എങ്ങനെ വാണിജ്യപരമായി, എല്ലാ വിഭാഗം പ്രേക്ഷകർക്കും രസിക്കുന്ന രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കാം എന്നതിൽ സംവിധായകന് വ്യക്തമായൊരു കാഴ്ചപ്പാട് ഇല്ലായിരുന്നു.
താരങ്ങളെ വച്ച് ഒരു ആർട്ട് ഹൗസ് സിനിമയോ അല്ലെങ്കിൽ റിയലിസ്റ്റിക് സിനിമയോ എടുക്കുന്നതിലല്ല, മറിച്ച് അവരുടെ താരമൂല്യത്തെയും അഭിനയശേഷിയെയും ഒരുപോലെ സംയോജിപ്പിച്ച് ഒരു കൊമേഴ്ഷ്യൽ എന്റർടെയ്നർ ഒരുക്കുന്നതിലാണ് സംവിധായകന്റെ മിടുക്ക്. 'പേട്രിയറ്റി'ൽ സംവിധായകൻ കഥയുടെ ഒഴുക്കിനു മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകിയപ്പോൾ, ഇത്തരം ചിത്രങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന 'സിനിമാറ്റിക് ലിബർട്ടി' എടുക്കാൻ മടികാണിച്ചു. മികച്ച കലാസൃഷ്ടിയായി ഈ സിനിമ മാറിയെങ്കിലും, തിയെറ്ററുകളിൽ ആവേശം വിതറുന്ന സിനിമാനുഭവമാകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരം
ഏതൊരു വലിയ സിനിമയെയും പോലെ 'പേട്രിയറ്റി'നും ലഭിച്ച വമ്പൻ പ്രീ-റിലീസ് ഹൈപ്പ് അതിനു തന്നെ വിനയായി മാറുന്നതാണ് പിന്നീട് കണ്ടത്. ഈ ചിത്രം സൃഷ്ടിച്ച പ്രതീക്ഷകൾ ആകാശത്തോളമായിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ചിത്രമെന്ന നിലയിലുള്ള മാർക്കറ്റിങ് തന്ത്രങ്ങൾ തിയെറ്ററിലേക്ക് എത്തുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും വലിയ അദ്ഭുതങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കാൻ കാരണമായി. എന്നാൽ, രണ്ടാം പകുതി പിന്നിടുമ്പോൾ തന്നെ ആ പ്രതീക്ഷകൾ അസ്ഥാനത്താണെന്നു പ്രേക്ഷകർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
മോഹൻലാൽ ആരാധകർക്കുണ്ടായ നിരാശ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അതിവേഗം പടർന്നു. ഇരു താരങ്ങളുടെയും ആരാധകരെ ഒരുപോലെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ അത് സിനിമയുടെ ബോക്സ് ഓഫിസ് കളക്ഷനെയും മൗത്ത് പബ്ലിസിറ്റിയെയും വളരെ മോശമായി ബാധിച്ചു. ഒരു സാധാരണ ചിത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ ഇതിലും മികച്ച പ്രതികരണം ഈ കഥയ്ക്കും തിരക്കഥയ്ക്കും ലഭിച്ചേനെ.
പേട്രിയറ്റ് നൽകുന്ന പാഠം
'പേട്രിയറ്റ്' എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ പരാജയം മലയാള സിനിമാ വ്യവസായത്തിനു നൽകുന്ന പാഠം വളരെ വലുതും ഗൗരവമേറിയതുമാണ്. സൂപ്പർതാരങ്ങളെ അണിനിരത്തുമ്പോൾ അവരുടെ താരപരിവേഷത്തെയും പ്രേക്ഷകരുടെ പ്രതീക്ഷകളെയും പൂർണമായി അവഗണിക്കാൻ കഴിയില്ല. കഥയോടു നീതി പുലർത്തുന്നതിനൊപ്പം, തിയെറ്ററുകളിൽ പ്രേക്ഷകരെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടത് ഇത്തരം വലിയ പ്രോജക്റ്റുകളുടെ വിജയത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
മോഹൻലാലിന്റെ കഥാപാത്രത്തിന് അൽപ്പം കൂടി കരുത്തുറ്റ രംഗങ്ങൾ നൽകുകയും, സിനിമയുടെ രണ്ടാം പകുതി കുറച്ചുകൂടി ഉദ്വേഗജനകമായി ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ 'പേട്രിയറ്റ്' മലയാള സിനിമാ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയങ്ങളിലൊന്നായി മാറുമായിരുന്നു. ഭാവിയിൽ ഇത്തരം ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രങ്ങൾ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, മികച്ച കഥയ്ക്കൊപ്പം തന്നെ അവതരണത്തിലെ വാണിജ്യ സമവാക്യങ്ങൾ കൂടി കൃത്യമായി പാലിക്കാൻ അണിയറപ്രവർത്തകർ ശ്രദ്ധിക്കുമെന്നു പ്രത്യാശിക്കാം. നല്ല സിനിമകൾ തോൽക്കാനുള്ളതല്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായ ചേരുവകളോടെ പ്രേക്ഷക ഹൃദയങ്ങൾ കീഴടക്കാനുള്ളതാണ്.
