"ആരും ആർക്കും ഒന്നും വെറുതെ നൽകുന്നില്ല, കോച്ച് വാക്കു പാലിച്ചില്ല"; വിടവാങ്ങൽ മത്സരത്തിന് ഇനിയും സമയമുണ്ടെന്ന് റൊണാൾഡോ

പോർച്ചുഗൽ ദേശീയ ക്യാംപ് വിട്ടതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദത്തിൽ തന്‍റെ ഭാഗം വ്യക്തമാക്കി ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാൾഡോ. വിഷയത്തിൽ വ്യക്തത വരുത്തുമെന്ന് ആരോധകരോട് റൊണാൾഡോ പറഞ്ഞിരുന്നു. പോർച്ചുഗൽ കോച്ചിനെ രൂക്ഷമായി വിമർശിച്ചു കൊണ്ടും സഹതാരങ്ങളോടും പോർച്ചുഗൽ ആരാധകരോടും മാപ്പ് ചോദിച്ചു കൊണ്ടുമുള്ള നീണ്ട കുറിപ്പാണ് റൊണാൾഡോ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ പുറത്തു വിട്ടിരിക്കുന്നത്.

നോർവേയുമായുള്ള മത്സരത്തിൽ തന്നോട് കോച്ച് കളിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും അതനുസരിച്ച് ഹാഫ് ടൈം മുതൽ വാം അപ് ചെയ്തുവെന്നും എന്നാൽ പരിശീലകൻ വാക്കു പാലിച്ചില്ല, തന്നെ കളിക്കളത്തിലേക്ക് വിളിച്ചില്ല എന്നുമാണ് റൊണാൾഡോ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. മത്സരം തീരുന്നതിനു മുൻപേ ആരാധകരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാൻ പോലും നിൽക്കാതെ ക്യാംപ് വിട്ടത് തന്‍റെ മാത്രം തെറ്റാണെന്നും അതിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നുവെന്നും താരം കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്.

റൊണാൾഡോയുടെ കുറിപ്പ് വായിക്കാം:

2026 ലോകകപ്പിന് ശേഷം, പോർച്ചുഗീസ് ജനതയോട് പറയാനുള്ള ചില കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി ഞാൻ ഒരു കത്ത് തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. ആ കത്ത് ഇപ്പോഴും എന്റെ കൈവശമുണ്ട്. ദേശീയ ടീമിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി പിന്മാറുന്ന സമയത്ത് പോർച്ചുഗീസ് ജനതയോട് പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകളായിരുന്നു അതിലുള്ളത്.

ടൂർണമെന്റ് അവസാനിച്ച ശേഷം, അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുള്ള വിമാനയാത്രയ്ക്കിടെ, ഫെഡറേഷൻ പ്രസിഡന്റ് എന്നോട് ദേശീയ ടീമിൽ നിന്ന് പിന്മാറാനുള്ള തീരുമാനം പുനഃപരിശോധിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുകയും അതിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. കാരണം, എഫ്.പി.എഫ് (പോർച്ചുഗീസ് ഫുട്ബോൾ ഫെഡറേഷൻ) ഞാൻ ദേശീയ ടീമിൽ തുടരണമെന്നാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്.

അതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നിലവിലെ ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ പേര് സംബന്ധിച്ച എന്റെ അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചിരുന്ന മറ്റ് ചില പേരുകളും എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, നിലവിലെ ഹെഡ് കോച്ച് തന്നെയായിരിക്കും ശരിയായ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് എന്ന് ഞാൻ ഫെഡറേഷൻ പ്രസിഡന്റിനോട് പറഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, നിലവിലെ ഹെഡ് കോച്ചിനെ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ച ദിവസം ഞാൻ ആത്മാർഥമായി സന്തോഷിച്ചു. അത് ശരിയായ തീരുമാനമായിരുന്നു -ഇപ്പോഴത്തെ ഫലങ്ങൾ തന്നെ അതിന് തെളിവാണ്.കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, പുതിയ ദേശീയ ടീം പരിശീലകനിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ആദ്യമായി ബന്ധപ്പെടലുണ്ടായി. എന്നെ നേരിട്ട് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ സമ്മതിക്കുകയും, എന്റെ അവധിക്കാലം അവസാനിക്കുന്ന സമയത്ത് കൂടിക്കാഴ്ച നടത്താൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

എന്റെ ക്ലബ്ബ് പ്രീ-സീസൺ ക്യാംപ് നടത്തിയിരുന്ന സിദാദെ ഡോ ഫുട്ബോളിൽ വെച്ചാണ് ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടിയത്. അന്ന് ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞത്, അദ്ദേഹം എന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നുണ്ടെന്നും തന്റെ പദ്ധതിയിൽ എന്റെ സാന്നിധ്യം അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്നുമായിരുന്നു. ടീമിനായി ഞാൻ എങ്ങനെ ഉൾപ്പെടണമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പദ്ധതിയും അദ്ദേഹം അവിടെവെച്ച് എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചു.

ആദ്യ മത്സരത്തിലും അവസാന മത്സരത്തിലും ഞാൻ കളിക്കുമെന്നും, ഫിറ്റ്നസ് മാനേജ്മെന്റിന്റെ ഭാഗമായി ഓരോ മത്സരത്തിലും മൂന്ന് അല്ലെങ്കിൽ നാല് മാറ്റങ്ങൾ അദ്ദേഹം സ്ഥിരമായി വരുത്തുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

അതിനിടെ, നോർവേയിലേക്കും ഡെൻമാർക്കിലേക്കുമുള്ള മത്സരങ്ങൾക്കായി ടീമിനൊപ്പം ഞാൻ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്ന ആശയം അദ്ദേഹം മുന്നോട്ടുവച്ചു. ആദ്യ മത്സരം കളിച്ച ശേഷം പോർച്ചുഗലിൽ തന്നെ തുടരാനും, തുടർന്ന് ഡ്രഗാവോയിൽ നടക്കുന്ന മത്സരത്തിന് മുമ്പ് ടീമിനൊപ്പം വീണ്ടും ചേരാനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദേശം.

ഈ നിർദേശം ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ നിരസിച്ചു. അത് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. വിദേശത്ത് നടക്കുന്ന മത്സരങ്ങളിൽ ഞാൻ കളിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ടീമിന്റെ ക്യാപ്റ്റനാണ്. അതിനാൽ പോർച്ചുഗലിൽ തന്നെ തുടരാനുള്ള പ്രത്യേക പരിഗണന സ്വീകരിക്കുന്നത് ടീമിലെ മറ്റുള്ളവർക്ക് നല്ലൊരു മാതൃകയാകില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതി. ഒടുവിൽ ഹെഡ് കോച്ച് എന്റെ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിച്ചു.

ക്യാംപ് ആരംഭിക്കുന്നതിന്റെ തലേദിവസം, ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ അഭ്യർഥനപ്രകാരം അദ്ദേഹം ലിസ്ബണിലെ എന്റെ വീട്ടിലെത്തി എന്നോട് വീണ്ടും സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി. സംഭാഷണം ശാന്തമായിരുന്നു. ഓഗസ്റ്റിൽ ഞങ്ങൾ ധാരണയിലെത്തിയ എല്ലാ തത്വങ്ങളും അപ്പോഴും പാലിക്കപ്പെട്ടു.

ഞാൻ അൽവലാദെയിൽ നടന്ന മത്സരത്തിൽ കളിച്ചു. പിന്നീട് എന്നെ പകരക്കാരനായി പിൻവലിച്ചെങ്കിലും അതിൽ ഞാൻ യാതൊരു പരാതിയും ഉന്നയിച്ചില്ല. ബ്രൂണോ ഫെർണാണ്ടസിന് ക്യാപ്റ്റന്റെ ആംബാൻഡ് ഞാൻ തന്നെയാണ് കൈമാറിയത്. ദേശീയ ടീമിലെ കളിക്കാരനും ക്യാപ്റ്റനുമായുള്ള എന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിലൂടെയായിരിക്കാം ഞാൻ കടന്നുപോകുന്നതെന്ന് അപ്പോൾ സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

അന്ന് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രധാനമായിരുന്നത് ഞങ്ങളുടെ വിജയമായിരുന്നു. വിജയിക്കുന്നത് എപ്പോഴും സന്തോഷകരമാണ്. പോർച്ചുഗലിനുവേണ്ടിയും എന്റെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയും വിജയിക്കുമ്പോൾ ആ സന്തോഷം അതിലും വലുതാണ്.

നോർവേയ്‌ക്കെതിരായ മത്സരം നടക്കുന്ന ദിവസം ഉച്ചഭക്ഷണ സമയത്ത്, ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ഒരു സഹായി ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മേശയ്ക്കരികിലെത്തി. ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു.

എന്നെ അങ്ങേയറ്റം അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, 30 മിനിറ്റ് കളിക്കാൻ തയ്യാറാണോ എന്ന് ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ പൂർണമായും ശാരീരികമായ വീണ്ടെടുപ്പിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. പതിവുപോലെ സഹതാരങ്ങളുമായി ഒത്തുചേർന്ന് ടീമിന്റെ ഭാഗമായും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. അന്ന് കളിക്കേണ്ടിവരില്ലെന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ. അതിനാൽ എനിക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എന്റെ ശാരീരിക വീണ്ടെടുപ്പിനും പരിശീലനത്തിനുമായി തയ്യാറാക്കിയിരുന്ന പദ്ധതിക്ക് പുറത്തുള്ളതായിരുന്നു ഈ ആവശ്യം. കാരണം, ഡ്രഗാവോയിൽ നാലാം തീയതി നടക്കുന്ന മത്സരത്തിൽ മാത്രമേ ഞാൻ കളിക്കാനിരുന്നുള്ളൂ. എങ്കിലും ഞാൻ സ്വാഭാവികമായും സമ്മതം മൂളി.

അതിന് മറുപടിയായി, 30 മിനിറ്റ് കളിക്കേണ്ടിവരുമെന്നതിനാൽ തയ്യാറായിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. ബാക്കിയെല്ലാം എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. രണ്ടാം പകുതി മുതൽ ഞാൻ വാം-അപ്പ് നടത്തി. മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോകുന്നത് നോക്കിനിന്നു. പക്ഷേ, എന്നെ കളത്തിലിറക്കാൻ ഒരിക്കലും വിളിച്ചില്ല.

ഹെഡ് കോച്ച് തന്റെ വാക്ക് പാലിച്ചില്ല.

മത്സരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാം ഒരു വിജയത്തോടെ അവസാനിക്കണമെന്നും, പിന്നീട് എന്നെ തനിച്ചാക്കണമെന്നുമായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം. ആരാധകരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാൻ ഞാൻ പോയില്ല. അത് എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായ വീഴ്ചയാണ്. അത് പൂർണമായും എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്, അങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.

അവിടെ ഞങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കാനെത്തിയ പോർച്ചുഗീസ് ജനങ്ങളോട് ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. ആരാധകരോടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാരല്ലെങ്കിലും എന്നെ കാണാനായി അവിടേക്ക് യാത്ര ചെയ്തെത്തുകയും, ഞാൻ നിരാശപ്പെടുത്തിയിരിക്കാമെന്നുമുള്ള എല്ലാവരോടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.

48 മണിക്കൂറിന് ശേഷം നടന്ന കൂടിക്കാഴ്ച

നാൽപ്പത്തിയെട്ട് മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച നടന്നു -ഞാനും ഹെഡ് കോച്ചും സിമാവോ കൊയ്റ്റിഞ്ഞോയും. ഓഗസ്റ്റിൽ നടന്ന ഞങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങളിലും സിമാവോ പങ്കെടുത്തിരുന്നതിനാലാണ് അദ്ദേഹം കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.

അത് വളരെ ഗൗരവമേറിയതും, യാതൊരു മറച്ചുവയ്ക്കലുമില്ലാത്ത തുറന്ന സംഭാഷണവുമായിരുന്നു.

ഈ “പ്രശ്നം”അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഒരേയൊരു മാർഗമേയുള്ളൂ എന്ന് ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചു. സ്വകാര്യമായി ഹെഡ് കോച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ സിമാവോ കൊയ്റ്റിഞ്ഞോയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, എന്നാൽ ഇത്തവണ മാധ്യമപ്രവർത്തകരുടെ മുന്നിൽ നടക്കുന്ന വാർത്താസമ്മേളനത്തിൽ അതേപടി അദ്ദേഹം ആവർത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആ മാർഗം.

ധാരണ വളരെ ലളിതമായിരുന്നു: ഹെഡ് കോച്ച് വാർത്താസമ്മേളനം ഈ വിഷയത്തിൽ തുടങ്ങുകയും, സത്യം തുറന്നുപറഞ്ഞ് ഈ പ്രശ്നത്തിന് അവസാനമിടാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക. അദ്ദേഹം പറയേണ്ടിയിരുന്നത് ഇതായിരുന്നു: കളിക്കാനായി ഒരു മിനിറ്റുപോലും ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെന്നും, ഈ ക്യാംപിനായുള്ള പദ്ധതി തന്നോട് നിർദേശിച്ചത് ഹെഡ് കോച്ച് മാത്രമാണെന്നും മറ്റാരുമല്ലെന്നും, എന്നെ വാം-അപ്പ് ചെയ്യിപ്പിച്ച ശേഷം കളത്തിലിറക്കാതിരുന്നത് തന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായ ഒരു പിഴവാണെന്നും, ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യം വീണ്ടും ഉണ്ടായാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കണം.

ഹെഡ് കോച്ചുമായുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ച അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം എന്നോട് ആലിംഗനം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. തൊട്ടുമുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ തന്നെയാണ് വാർത്താസമ്മേളനത്തിലും പറയുകയെന്നും, അതോടെ ഈ വിഷയം നമുക്ക് പിന്നിലാക്കാമെന്നും അദ്ദേഹം ഉറപ്പുനൽകി.

ഞാൻ ഡെൻമാർക്കിൽ കളിക്കില്ലെന്നും, ഡ്രഗാവോയിൽ നടക്കുന്ന മത്സരത്തിൽ കളിക്കുമെന്നും തീരുമാനിച്ചു. ഇതെല്ലാം എല്ലായ്പ്പോഴും സിമാവോ കൊയ്റ്റിഞ്ഞോയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു.

തുടർന്ന് ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരം, അദ്ദേഹവും സിമാവോ കൊയ്റ്റിഞ്ഞോയും തിയാഗോ ക്രവെയ്‌റോയും തമ്മിൽ വീഡിയോ കോൺഫറൻസിലൂടെ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച നടന്നു. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ചർച്ച ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അതിൽ സംഗ്രഹിച്ച് അവതരിപ്പിച്ചു.

ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ചെറിയ രേഖ തയ്യാറാക്കി. ഞാൻ തന്നെ അത് പരിശോധിച്ച് അംഗീകരിച്ചു. എന്റെ അറിവോടെയും ഹെഡ് കോച്ചിന്റെ ആവശ്യപ്രകാരവും ആ രേഖ അദ്ദേഹത്തിന് കൈമാറുകയും ചെയ്തു.

വാർത്താസമ്മേളനം

പിന്നീട് നടന്ന വാർത്താസമ്മേളനം എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. അവിടെ സ്വീകരിച്ച നിലപാടിന് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ നടന്ന കൂടിക്കാഴ്ചയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു.

തൊട്ടുമുമ്പത്തെ ദിവസം സ്വകാര്യമായി എന്നോട് ഒരിക്കലും കാണിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തരത്തിലുള്ള “വലിയ ആളെന്ന ഭാവവും”ആക്രമണാത്മകമായ സമീപനവും അദ്ദേഹം വാർത്താസമ്മേളനത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചു. സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞാൽ, അത്തരമൊരു സമീപനം ഞാൻ അർഹിച്ചിരുന്നില്ലെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. തൊട്ടുമുമ്പത്തെ ദിവസം സ്വകാര്യമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അതിന്റെ ചെറിയൊരു സൂചന പോലും എനിക്ക് നൽകിയിരുന്നില്ല.ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, വിടവാങ്ങൽ മത്സരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് മാന്യമായ രീതിയിലുള്ള ഒരു വിടവാങ്ങൽ വേണമെന്നും, അതിനുള്ള അവസരം എനിക്ക് നൽകാൻ ഫെഡറേഷൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നുമൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്.

ജീവിതത്തിൽ വിശന്നും കഴിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലാതെയും കഴിഞ്ഞ കാലത്ത് ഞാൻ ഒരു കാര്യം പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് -ആരും ആർക്കും ഒന്നും വെറുതെ നൽകുന്നില്ല.

എന്റെ എല്ലാ ആരാധകർക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് എല്ലാ പോർച്ചുഗീസ് ജനതയ്ക്കും, എനിക്ക് ഉറപ്പ് നൽകാൻ കഴിയും: ഒന്നോ അതിലധികമോ വിടവാങ്ങൽ മത്സരങ്ങൾ നമുക്കുണ്ടാകും. അതിനുള്ള സമയം ഇനിയും ഉണ്ടാകും.

പക്ഷേ ദേശീയ ടീമിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ആദ്യം വരുന്നത് മത്സരിക്കുക എന്നതാണ്.

എന്റെ പിതാവിന്റെ മരണവാർത്ത എന്നെ അറിയിച്ച ദിവസം പോലും ഞാൻ അതുതന്നെയാണ് ചിന്തിച്ചത്. അന്ന് ഞാൻ ദേശീയ ടീമിന്റെ ക്യാംപിലായിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസത്തെ മത്സരം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ തന്നെ തുടരാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

അങ്ങനെ, ഒരു ക്ലബ്ബിനുവേണ്ടിയും ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ലായിരുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് ഞാൻ എന്റെ രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ചെയ്തത്.

അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ശാരീരികമായി ആരോഗ്യവാനായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ ക്ലബ്ബിനായി കളിച്ച് -പ്രതീക്ഷിക്കാം, ഗോളുകളും നേടി -എനിക്ക് ഏർപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും സസ്പെൻഷൻ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ഇന്നുവരെ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ ദേശീയ ടീമിനായി മത്സരിക്കാനും വിജയിക്കാനും ഞാൻ ലഭ്യനായിരിക്കും. ഇതാണ്, എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ, ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ സത്യം.

ക്രിസ്റ്റ്യാനോ റൊണാൾഡോ