ഡോ. ബൈജു സേനാധിപൻ

(പ്രസിഡന്‍റ്, അസോസിയേഷന്‍ ഓഫ് സര്‍ജിക്കല്‍ ഗ്യാസ്‌ട്രോ എന്‍ട്രോളജിസ്റ്റ്‌സ് ഓഫ് കേരള)

ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ (ഡബ്ല്യുഎച്ച്ഒ) ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോർട്ട് നമ്മുടെ ആരോഗ്യ മേഖലയ്ക്കും സമൂഹത്തിനും നൽകുന്നത് വലിയൊരു മുന്നറിയിപ്പാണ്. ലോകമെമ്പാടുമായി പ്രതിദിനം ഇരുപത്താറായിരം പേരാണ് ക്യാൻസർ എന്ന മഹാമാരിക്ക് കീഴടങ്ങി മരണത്തിലേക്ക് മറയുന്നത്. ഹൃദ്രോഗം കഴിഞ്ഞാൽ ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആളുകളുടെ ജീവനെടുക്കുന്ന വില്ലനായി ക്യാൻസർ മാറിയിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ ഇതിനേക്കാൾ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു കണക്ക് കൂടെ പുറത്തു വരുന്നുണ്ട്. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയും ഇന്‍റർനാഷണൽ ഏജൻസി ഫോർ റിസർച്ച് ഓൺ കാൻസറും (ഐഎആർസി) സംയുക്തമായി പുറത്തിറക്കിയ കണക്കുകൾ (GLOBOCAN ഡേറ്റ) പ്രകാരം കൃത്യമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്തിയില്ലെങ്കിൽ 2050 ആകുമ്പോഴേക്കും ക്യാൻസർ രോഗികളുടെ എണ്ണം ഇരട്ടിയാകും. അതായത്, പ്രതിവർഷം പുതിയതായി ക്യാൻസർ ബാധിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം 3.5 കോടി ആയി ഉയരും.

ക്യാൻസർ ലോകമെമ്പാടും ഒരുപോലെയാണെങ്കിലും, അത് വരുത്തിവെക്കുന്ന ആഘാതം വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2024-ൽ ലോകത്തെ മൊത്തം ക്യാൻസർ കേസുകളുടെയും മരണങ്ങളുടെയും പകുതിയിലധികവും സംഭവിച്ചത് ഏഷ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലാണ്. ഇന്ത്യയും ഈ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് മുക്തമല്ല.

ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ രോഗബാധിതരുടെ എണ്ണം കുറവാണെങ്കിലും, മരണനിരക്ക് വളരെ കൂടുതലാണ്. രോഗം വൈകി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതും ആധുനിക ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവുമാണ് ഇതിന് പ്രധാന കാരണം. പുരുഷന്മാരിൽ ശ്വാസകോശം, പ്രോസ്റ്റേറ്റ്, വൻകുടൽ എന്നീ ക്യാൻസറുകളാണ് കൂടുതലായി കാണുന്നതെങ്കിൽ, സ്ത്രീകളിൽ സ്തനാർബുദം, ശ്വാസകോശ ക്യാൻസർ, വൻകുടൽ ക്യാൻസർ എന്നിവയാണ് പ്രധാന വില്ലനാകുന്നത്.

ആഗോളതലത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്ന ക്യാൻസർ കേസുകളിൽ 40 ശതമാനവും പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കാവുന്ന കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. പുകയിലയുടെ ഉപയോഗം, അമിതമായ മദ്യപാനം, അനാരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണരീതികൾ, പൊണ്ണത്തടി, വ്യായാമമില്ലായ്മ എന്നിവയാണ് ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ. ഇതിനുപുറമെ ഹ്യൂമൻ പാപ്പിലോമ വൈറസ് (എച്ച്പിവി), ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് ബി, സി എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അണുബാധകളും വിവിധതരം ക‌്യാൻസറുകളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. വായു മലിനീകരണം പോലും ക്യാൻസർ നിരക്ക് വർധിപ്പിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്. 2010 മുതൽ പുകയില ഉപയോഗത്തിൽ 27 ശതമാനം കുറവ് വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നത് ആശ്വാസകരമാണെങ്കിലും, മാറിയ ജീവിതശൈലിയും ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ് സംസ്കാരവും നമ്മെ മറ്റ് പല മാരക രോഗങ്ങളിലേക്കും തള്ളിവിടുന്നു.

കേരളത്തിന്‍റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, മാറുന്ന ഭക്ഷണരീതികൾ നമ്മുടെ കുടൽ, ആമാശയം, കരൾ തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങളെ സാരമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. ഫാസ്റ്റ് ഫുഡും, കൃത്രിമ നിറങ്ങളും പ്രിസർവേറ്റീവുകളും അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങളും നമ്മുടെ ദഹനവ്യവസ്ഥയുടെ താളം തെറ്റിക്കുന്നു. മുൻകാലങ്ങളിൽ പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടുവന്നിരുന്ന വൻകുടൽ ക്യാൻസർ അഥവാ കൊളോറെക്റ്റൽ ക്യാൻസർ ഇന്ന് കേരളത്തിലും വളരെ സാധാരണമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതുപോലെ തന്നെ അമിത മദ്യപാനവും അശാസ്ത്രീയമായ ഡയറ്റുകളും കരൾ ക്യാൻസറിലേക്കും പാൻക്രിയാറ്റിക് ക്യാൻസറിലേക്കും നയിക്കുന്നു. ഗ്യാസ്ട്രോ ഇന്‍റസ്റ്റൈനൽ ക്യാൻസറുകൾ പലപ്പോഴും പ്രാരംഭ ദശയിൽ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും കാണിക്കാറില്ല എന്നത് ഇതിന്‍റെ ഭീകരത വർധിപ്പിക്കുന്നു.

ചെറിയ വയറുവേദനയോ ഗ്യാസിന്‍റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകളോ ആയിട്ടായിരിക്കും ഇവ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക. എന്നാൽ ഇത് അവഗണിക്കാതെ, കൃത്യസമയത്ത് വിദഗ്ദ്ധ ഡോക്റ്ററെ കണ്ട് എൻഡോസ്കോപ്പിയോ കൊളോണോസ്കോപ്പിയോ പോലുള്ള പരിശോധനകൾക്ക് വിധേയരായാൽ ഈ രോഗങ്ങളെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാനും പൂർണ്ണമായും ചികിത്സിച്ച് ഭേദമാക്കാനും സാധിക്കും. പലപ്പോഴും രോഗം മൂർച്ഛിച്ച അവസ്ഥയിലാണ് രോഗികൾ ആശുപത്രികളിൽ എത്താറുള്ളത് എന്നത് ഒരു വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.

ക്യാൻസർ ചികിത്സയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലോകാരോഗ്യ സംഘടന ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നം ചികിത്സയിലെ അസമത്വമാണ്. ജനിച്ച നാടോ സമ്പത്തോ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നതിന് തടസ്സമാകരുത് എന്ന് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ ഡയറക്ടർ ജനറൽ ഡോ. ടെഡ്രോസ് അഥാനോം ഗെബ്രിയേസസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

എന്നാൽ യാഥാർഥ്യം മറ്റൊന്നാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ സ്തനാർബുദം ബാധിച്ച സ്ത്രീകളിൽ 87 ശതമാനം പേരും അഞ്ച് വർഷത്തിലേറെ ജീവിക്കുമ്പോൾ, ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിൽ ഇത് കേവലം 42 ശതമാനം മാത്രമാണ്. ലോകത്തെ മൂന്നിലൊന്നിൽ താഴെ രാജ്യങ്ങൾ മാത്രമേ തങ്ങളുടെ സാർവത്രിക ആരോഗ്യ സുരക്ഷാ പദ്ധതികളിൽ ക്യാൻസർ ചികിത്സയെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അത്യാവശ്യമായ 20 മുൻഗണനാ ക്യാൻസർ മരുന്നുകൾ പരിശോധിച്ചാൽ, ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ അവയുടെ ലഭ്യത 68 മുതൽ 94 ശതമാനം വരെയാണെങ്കിൽ, താഴ്ന്ന വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഇത് വെറും 9 മുതൽ 54 ശതമാനം വരെ മാത്രമാണ്. ഈ അസമത്വം ഇല്ലാതാക്കാൻ ആഗോളതലത്തിൽ കൂട്ടായ പരിശ്രമം ആവശ്യമാണ്.

ക്യാൻസർ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തെ മാത്രമല്ല, ആ കുടുംബത്തിന്‍റെ മുഴുവൻ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയെയും തകർത്തെറിയുന്നു. രോഗബാധിതരായവരിൽ നടത്തിയ സർവേ പ്രകാരം, 45 ശതമാനത്തിലധികം പേരും വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാണ് നേരിടുന്നത്. ചികിത്സയുടെ ഉയർന്ന ചെലവ് പല കുടുംബങ്ങളെയും വലിയ കടക്കെണിയിലാക്കുന്നു. സർവേയിൽ പങ്കെടുത്ത പകുതിയിലധികം പേരും കടുത്ത മാനസിക സംഘർഷം അനുഭവിക്കുന്നവരാണെന്നും ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ചികിത്സാ ചിലവുകൾ കുറയ്ക്കുന്നതിനും രോഗികൾക്കും കുടുംബങ്ങൾക്കും സാമ്പത്തികവും മാനസികവുമായ പിന്തുണ നൽകുന്നതിനും സർക്കാരുകൾ പ്രത്യേക ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അടിയന്തരമായി ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ക്യാന്‍സര്‍ ചികിത്സാ രംഗത്ത് ഇന്ന് വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നത് ഏറെ ആശ്വാസം നൽകുന്ന കാര്യമാണ്. ക്യാൻസർ ചികിത്സ എന്നാൽ വേദന നിറഞ്ഞതും ഭയാനകവുമായ ഒരു പ്രക്രിയയാണ് എന്ന പൊതുജനങ്ങളുടെ ചിന്ത ഇന്ന് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മെഡിക്കൽ രംഗത്തെ, പ്രത്യേകിച്ച് സർജിക്കൽ ഗ്യാസ്ട്രോഎൻട്രോളജി രംഗത്തെ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും കീഹോൾ സർജറി, റോബോട്ടിക് സർജറി പോലുള്ള ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകളും ക്യാൻസർ ശസ്ത്രക്രിയകളെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവും ലളിതവുമാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം അത്യാധുനിക ശസ്ത്രക്രിയകളിലൂടെ രോഗിയുടെ ശരീരത്തിലെ ക്യാൻസർ ബാധിച്ച ഭാഗം വളരെ കൃത്യതയോടെയും സുരക്ഷിതമായും നീക്കം ചെയ്യാനും, ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള വേദന വലിയ തോതിൽ കുറയ്ക്കാനും, വേഗത്തിൽ തന്നെ പണ്ടത്തെപ്പോലെ സാധാരണ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാനും രോഗിക്ക് സാധിക്കുന്നു. കൂടാതെ കീമോതെറാപ്പി, റേഡിയേഷൻ തെറാപ്പി, ടാർഗെറ്റഡ് തെറാപ്പി, ഇമ്മ്യൂണോ തെറാപ്പി തുടങ്ങിയ ക്യാൻസർ ചികിത്സാ രീതികളിലെ നൂതനമായ പുരോഗതിയും രോഗികൾക്ക് വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ് നൽകുന്നത്. ശാസ്ത്രം ഇത്രയേറെ വളർന്നിട്ടും, സാമ്പത്തികമോ സാമൂഹികമോ ആയ കാരണങ്ങളാൽ ഈ ആധുനിക ചികിത്സകൾ സാധാരണക്കാരന് അപ്രാപ്യമാകുന്നു എന്നതാണ് നിലവിൽ നാം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി.

ഈ ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കാൻ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പ്രധാനമായും മൂന്ന് നിർദ്ദേശങ്ങളാണ് സർക്കാരുകൾക്കും സമൂഹത്തിനും മുന്നിൽ വെക്കുന്നത്. ഒന്നാമതായി മികച്ച ശേഷി കെട്ടിപ്പടുക്കുക. അതായത് സാർവത്രിക ആരോഗ്യ പരിരക്ഷയിൽ ക്യാൻസർ നിയന്ത്രണവും ചികിത്സയും നിർബന്ധമായും ഉൾപ്പെടുത്തുക. ക്യാൻസർ പ്രതിരോധിക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും ആവശ്യമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിലും മനുഷ്യവിഭവശേഷിയിലും വലിയ തോതിലുള്ള നിക്ഷേപം നടത്തുക. രണ്ടാമതായി മികച്ച സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുക. ക്യാൻസർ രോഗം ബാധിച്ച വ്യക്തികളെയും അവരുടെ ജീവിത അനുഭവങ്ങളെയും കേന്ദ്രീകരിച്ച് ആരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങൾ പുനർനിർമ്മിക്കുകയും, അവർക്ക് ശക്തമായ സാമൂഹിക സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുക. മൂന്നാമതായി മികച്ച മൂല്യം സൃഷ്ടിക്കുക. ക്യാൻസർ ഗവേഷണങ്ങൾക്കും പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും അതിനായി ഫണ്ട് ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഗവൺമെന്‍റുകൾ, അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകൾ, സന്നദ്ധ സംഘടനകൾ, സ്വകാര്യ മേഖല എന്നിവർ സംയുക്തമായി ഒരു കുടക്കീഴിൽ അണിനിരന്നാൽ മാത്രമേ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന ഈ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി കൈവരിക്കാൻ സാധിക്കൂ.

2050-ലെ ഈ ഭയാനകമായ അവസ്ഥ ഒഴിവാക്കണമെങ്കിൽ ഇന്നുതന്നെ നമ്മൾ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കണം. ക്യാൻസർ പ്രതിരോധം ഒരു രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയായി മാറേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രാഥമിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങൾ മുതൽ സൂപ്പർ സ്പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രികൾ വരെ ക്യാൻസർ നിർണ്ണയത്തിനും ചികിത്സയ്ക്കുമുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ആധുനികവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യണം. എല്ലാവർക്കും പ്രാപ്യമായ രീതിയിൽ ക്യാൻസർ സ്ക്രീനിംഗ് പരിശോധനകൾ സൗജന്യമാക്കുകയോ ചിലവ് കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യണം. സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ വർധിച്ചുവരുന്ന ഗർഭാശയ ക്യാൻസർ തടയുന്നതിനുള്ള എച്ച്.പി.വി വാക്സിനേഷൻ പോലുള്ള പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗങ്ങൾ കൂടുതൽ ജനകീയമാക്കുകയും സർക്കാരിന്‍റെ നേതൃത്വത്തിൽ സൗജന്യമായി നൽകുകയും വേണം. സ്കൂൾ തലം മുതൽ തന്നെ ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലിയെക്കുറിച്ചും ക്യാൻസർ പ്രതിരോധത്തെക്കുറിച്ചും കുട്ടികളെ ബോധവൽക്കരിക്കണം. മാധ്യമങ്ങൾക്കും ഇതിൽ വലിയ പങ്കുവഹിക്കാൻ കഴിയും. സമൂഹത്തിൽ കാൻസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള അന്ധവിശ്വാസങ്ങളും തെറ്റായ ധാരണകളും മാറ്റാനും, ശാസ്ത്രീയമായ ചികിത്സാ രീതികളിലേക്ക് ജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കാനും നിരന്തരമായ ബോധവൽക്കരണ പരിപാടികൾ അനിവാര്യമാണ്.

ക്യാൻസർ കെയർ എന്നത് വെറുമൊരു മരുന്ന് നൽകൽ മാത്രമല്ല, അതൊരു സമഗ്രമായ പരിചരണമാണ്. വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിൽ ക്യാൻസർ നിയന്ത്രണത്തിനായി നീക്കിവെക്കുന്ന തുക വളരെ തുച്ഛമാണ്. ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ കണക്കനുസരിച്ച് ആഗോള ജനസംഖ്യയുടെ വലിയൊരു ശതമാനത്തിനും ക്യാൻസർ പ്രതിരോധത്തിനോ ചികിത്സയ്ക്കോ ഉള്ള പ്രാഥമിക സൗകര്യങ്ങൾ പോലുമില്ല. ഈ സാഹചര്യം മാറേണ്ടതുണ്ട്. ആരോഗ്യ മേഖലയിലെ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തിന് സർക്കാരുകൾ തങ്ങളുടെ ബഡ്ജറ്റിൽ കൂടുതൽ തുക വകയിരുത്തണം. ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ പോലും പുതിയ ക്യാൻസർ ചികിത്സാ കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിക്കണം.

വ്യക്തിപരമായ തലത്തിൽ നാം ഓരോരുത്തർക്കും ചില ചുമതലകൾ ഉണ്ട്. ദിവസവും കുറഞ്ഞത് അരമണിക്കൂറെങ്കിലും ശാരീരിക വ്യായാമത്തിനായി മാറ്റിവെക്കുക എന്നത് എല്ലാവരും ഒരു ശീലമാക്കണം. യോഗ, നടത്തം, നീന്തൽ തുടങ്ങിയവ ഇതിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കാം. അതുപോലെ തന്നെ നമ്മുടെ ഭക്ഷണത്തിൽ കൂടുതൽ പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും ഉൾപ്പെടുത്താൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. ചുവന്ന മാംസത്തിന്‍റെ (റെഡ് മീറ്റ്) അമിതമായ ഉപയോഗം കുറയ്ക്കണം. സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷണ പദാർത്ഥങ്ങൾ പരമാവധി ഒഴിവാക്കുക. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ തന്നെ ഇത്തരം നല്ല ശീലങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടത് മാതാപിതാക്കളുടെ കടമയാണ്. കൂടാതെ, നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകൾ മാലിന്യമുക്തമായി സൂക്ഷിക്കാനും വായു മലിനീകരണം കുറയ്ക്കാനുമുള്ള നടപടികളിൽ പങ്കാളികളാകണം. സമൂഹത്തിന്‍റെ താഴെത്തട്ടിലുള്ളവർക്ക് ആരോഗ്യ ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾക്കൊപ്പം സന്നദ്ധ സംഘടനകളും അടിയന്തരമായി മുന്നോട്ട് വരണം. ഓരോ പൗരനും കൃത്യമായ ആരോഗ്യ പരിരക്ഷ ലഭിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്‍റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷണമാണ്.

രോഗികൾക്ക് നൽകുന്ന മാനസിക പിന്തുണയെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ കൂടുതൽ ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ക്യാൻസർ എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ രോഗിയിലും കുടുംബത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ്. ഈ ഭയത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കൗൺസിലിംഗ് സേവനങ്ങൾ ആശുപത്രികളിൽ നിർബന്ധമാക്കണം. രോഗം ഭേദമായവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കുന്നത് വലിയൊരു പരിധിവരെ ആത്മവിശ്വാസം നൽകും. സർവൈവർ ഗ്രൂപ്പുകൾ അഥവാ രോഗത്തെ അതിജീവിച്ചവരുടെ കൂട്ടായ്മകൾ രൂപീകരിക്കുന്നത് ഇതിന് വലിയ സഹായമാകും. പരസ്പരം സംസാരിക്കാനും വേദനകൾ പങ്കുവെക്കാനും ഇത്തരം വേദികൾ ഉപകരിക്കും. സാന്ത്വന ചികിത്സ അഥവാ പാലിയേറ്റീവ് കെയർ രംഗത്തും നമ്മൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. രോഗം പൂർണ്ണമായും ഭേദമാക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ, രോഗിക്ക് വേദനാരഹിതവും സമാധാനപരവുമായ ഒരു ജീവിതം ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ് പാലിയേറ്റീവ് കെയർ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഈ സേവനം ആവശ്യമായ ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും അത് ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ റിപ്പോർട്ടിലെ മറ്റൊരു വേദനിപ്പിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യം.

വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു വിപത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള അപായമണി മുഴക്കലാണ് ലോകാരോഗ്യ സംഘടനയുടെ ഈ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് എന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണം. ക്യാൻസർ പ്രതിരോധം എന്നത് കേവലം ആരോഗ്യവകുപ്പിന്‍റെയോ ഡോക്റ്റർമാരുടെയോ മാത്രം ഉത്തരവാദിത്തമല്ല. ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണവും ചിട്ടയായ വ്യായാമവും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഭാഗമാക്കാം. കൃത്യമായ ഇടവേളകളിലുള്ള വൈദ്യപരിശോധനകളിലൂടെ രോഗത്തെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്താം. ഒപ്പം ചികിത്സയിലുള്ള രോഗികൾക്ക് സ്നേഹവും സാന്ത്വനവും നൽകി അവരെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കൈകോർക്കാം. ഈ വലിയ വിപത്തിനെ നമുക്ക് കൂട്ടായി നേരിടാം, വരും തലമുറയ്ക്കായി കൂടുതൽ ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാം.