സുഷേണൻ: ധർമത്തിന്റെ വെളിച്ചം
എല്ലാക്കൊല്ലവും രാമായണ മാസം എത്തുമ്പോൾ നമ്മുടെ വീടുകളിൽ നിലവിളക്കുകൾ തെളിയും. അധ്യാത്മ രാമായണത്തിന്റെ താളുകൾ തുറക്കപ്പെടും. ഓരോ ദിവസവും ഓരോ സർഗം വായിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീരാമന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ നാം വീണ്ടും സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്നാൽ രാമായണം ശ്രീരാമന്റെയും സീതയുടെയും ഹനുമാന്റെയും മാത്രം കഥയല്ല. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം വേദിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടും, ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഓർമിക്കപ്പെടുന്ന ചില കഥാപാത്രങ്ങളും അതിലുണ്ട്.
അത്തരത്തിലൊരാളാണ് ലങ്കയിലെ രാജ വൈദ്യനായ സുഷേണൻ. അദ്ദേഹം നായകനല്ല. മഹാ യോദ്ധാവല്ല. മഹാതപസ്വിയുമല്ല. എന്നാൽ, ഒരു നിർണായക നിമിഷത്തിൽ അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ച തീരുമാനം രാമായണത്തിലെ ഏറ്റവും ഉജ്വലമായ ധാർമിക സന്ദേശങ്ങളിലൊന്നായി മാറുന്നു.
രാമ– രാവണ യുദ്ധം അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തിയിരുന്നു. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശക്തിയേറിയ ആയുധ പ്രയോഗത്തിൽ ലക്ഷ്മണൻ ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു. ആ കാഴ്ച കണ്ട ശ്രീരാമന്റെ ഹൃദയം സഹോദര സ്നേഹത്തിന്റെ വേദനയിൽ വിങ്ങി. രാമായണ പരമ്പരകളിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ആ നിർണായക ഘട്ടത്തിലാണ് സുഷേണൻ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നത്.
ലക്ഷ്മണനെ പരിശോധിച്ച അദ്ദേഹം സ്ഥിതിഗതികൾ കൃത്യമായി വിലയിരുത്തി. ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അപൂർവമായ ദിവ്യൗഷധങ്ങൾ ആവശ്യമാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് ഹനുമാൻ സഞ്ജീവനി ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഔഷധങ്ങൾ തേടി പുറപ്പെടുന്നതാണ് സുപരിചിതമായ കഥ.
എന്നാൽ ഈ സംഭവത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം ചികിത്സയല്ല; ചികിത്സിച്ചത് ആരെയായിരുന്നു എന്നതാണ്. സുഷേണൻ ലങ്കയുടെ രാജ വൈദ്യനായിരുന്നു. രാവണന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ വിശ്വസ്തനായ സേവകൻ. സ്വന്തം രാജാവിന്റെ ശത്രുവിനെ ചികിത്സിക്കണമോ എന്ന ചോദ്യമാണ് അദ്ദേഹത്തിനു മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം കണ്ടത് ശത്രുവിനെയല്ല, മരണത്തോട് മല്ലിടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനെയായിരുന്നു. അതാണ് സുഷേണന്റെ മഹത്വം.
ഒരു യഥാർഥ വൈദ്യൻ ആദ്യം കാണുന്നത് രോഗത്തെയാണ്; രോഗിയെ നിർവചിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശമോ ദേശമോ മതമോ ഭാഷയോ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസമോ അല്ല. ജീവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു മനുഷ്യനെയാണ്. ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ സുഷേണൻ വൈദ്യ ധർമത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ നിർവചനം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ കുറിച്ചിടുന്നു.
ഇന്നത്തെ ലോകം അതിവേഗം വിഭജിക്കപ്പെടുകയാണ്. അഭിപ്രായങ്ങൾ മനുഷ്യരെ അകറ്റുന്നു. രാഷ്ട്രീയം ബന്ധങ്ങളെ നിർണയിക്കുന്നു. സമൂഹ മാധ്യമങ്ങൾ പോലും പലപ്പോഴും മനുഷ്യനെ ആദ്യം ഒരു പക്ഷക്കാരനായാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. അത്തരം ഒരു കാലത്ത് സുഷേണൻ നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ ലളിതമായ ഒരു സത്യമാണ്. ധർമത്തിന് പക്ഷമുണ്ട്; പക്ഷേ പക്ഷപാതമില്ല. വൈദ്യധർമം അതിലും ഉയർന്നതാണ്. ഒരു രോഗി ചികിത്സ തേടി മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം, ഭാഷ, സാമൂഹിക സ്ഥാനം, രാഷ്ട്രീയ ചിന്ത ഇവയൊന്നും ചികിത്സയുടെ മാനദണ്ഡമാകരുത്. രോഗിയുടെ ജീവൻ മാത്രമാണ് പ്രഥമ പരിഗണന.
ഇത് വൈദ്യർക്കു മാത്രമുള്ള പാഠമല്ല. ഒരു അധ്യാപകൻ എല്ലാ വിദ്യാർഥികളോടും ഒരുപോലെ നീതി പുലർത്തുമ്പോൾ, ഒരു ന്യായാധിപൻ ഭയമില്ലാതെ വിധി പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അധികാരത്തിന്റെ സമ്മർദങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് സത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ... അവരിലെല്ലാം സുഷേണന്റെ ധർമബോധത്തിന്റെ പ്രതിധ്വനി കേൾക്കാം.
സുഷേണൻ മറ്റൊരു വലിയ പാഠവും നൽകുന്നുണ്ട്. ഒരു വിദഗ്ധന്റെ കടമ സത്യം മറച്ചുവയ്ക്കുകയല്ല; സത്യം വ്യക്തമായി പറയുകയും അതിനുള്ള പരിഹാരം നിർദേശിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ്.
ലക്ഷ്മണന്റെ അവസ്ഥ അദ്ദേഹം ചെറുതാക്കി കാണിച്ചില്ല. പ്രതിസന്ധി എത്ര ഗുരുതരമാണെന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞു. അതോടൊപ്പം അതിനെ മറികടക്കാനുള്ള മാർഗവും നിർദേശിച്ചു. അറിവും കരുണയും സത്യസന്ധതയും ഒന്നിച്ചുചേരുമ്പോഴാണ് ഒരു തൊഴിൽ യഥാർഥ സേവനമായി മാറുന്നത്.
രാമായണം നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. ഓരോ മനുഷ്യഹൃദയത്തിലും ഓരോ ദിവസവും അരങ്ങേറുന്ന ധർമ– അധർമ സംഘർഷത്തിന്റെ കഥ കൂടിയാണ്. ആ സംഘർഷത്തിൽ സുഷേണൻ വാളെടുത്തില്ല. അസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചത് തന്റെ അറിവായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആയുധമെടുക്കാതെ തന്നെ വിജയിച്ച അപൂർവ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം മാറിയത്.
ഇന്ന് കർക്കടകമഴയുടെ ഈർപ്പത്തിലും നിലവിളക്കിന്റെ ശാന്തപ്രകാശത്തിലും വീണ്ടും രാമായണം വായിക്കുമ്പോൾ, നാം ശ്രീരാമനെ മാത്രമല്ല, സുഷേണനെയും ഓർക്കണം. കാരണം, ഒരു സമൂഹത്തെ മഹത്തരമാക്കുന്നത് വലിയ വീരന്മാർ മാത്രമല്ല; ശരിയായ നിമിഷത്തിൽ ധർമത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യരാണ്.
രാമായണ മാസം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത് അതിനാണ്. രാമായണം വായിക്കാൻ മാത്രമല്ല; ജീവിക്കാൻ. ധർമം പ്രസംഗിക്കാൻ മാത്രമല്ല; തീരുമാനങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ.
സുഷേണന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ശാശ്വത സന്ദേശമുണ്ട്: "അറിവിന്റെ പരമോന്നത ലക്ഷ്യം മനുഷ്യ ജീവനെ സംരക്ഷിക്കലാണ്; ധർമത്തിന്റെ പരമോന്നത രൂപം പക്ഷപാതമില്ലാത്ത കരുണയാണ്'. അതാണ് രാമായണത്തിന്റെ ആത്മാവ്. അതാണ് സുഷേണൻ ഇന്നും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.