പസഫിക് സമുദ്രവും അറ്റ്ലാന്‍റിക് സമുദ്രവും ചേരുന്ന ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ, ജലത്തിന് രണ്ടുതരത്തിലുള്ള നിറങ്ങൾ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ഇത് ഒരു പ്രകൃതി അത്ഭുതമായി തോന്നാമെങ്കിലും, അതിന് വ്യക്തമായ ശാസ്ത്രീയ കാരണങ്ങളുണ്ട്.

ലവണാംശം ആണ് ഒരു കാരണം.. അറ്റ്ലാന്‍റിക് സമുദ്രത്തിൽ പസഫിക്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ലവണാംശം ഉണ്ട്. ഉയർന്ന ലവണാംശം ജലത്തിന്‍റെ സാന്ദ്രതയെ കൂട്ടുന്നു, അതിനാൽ തന്നെ ഇത് തൊട്ടടുത്തുള്ള കുറവ് ലവണാംശമുള്ള പസഫിക് ജലത്തേക്കാൾ കുറച്ച് "കനത്ത"തായിരിക്കും. ഈ വ്യത്യാസം ജലം പൂർണമായും കലരാതെ വേർപെട്ട് നിലനിൽക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

ജലത്തിന്‍റെ താപനിലയും നിറത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു: ഉദാഹരണത്തിന്, ചൂടുള്ള ജലത്തിന് കൂടുതലായി തെളിഞ്ഞതോ നീലതോ ആയ നിറം കാണാം, ചൂടു കുറവുള്ള ജലം കുറച്ച് നീലനിറത്തിലോ കട്ടിയുള്ള നിറത്തിലോ കാണപ്പെടും.

ലവണാംശവും താപനിലയും ചേർന്ന് ജലത്തിന്‍റെ സാന്ദ്രതയെ നിർണയിക്കുന്നു: സാന്ദ്രത വ്യത്യാസം ഉള്ളത് കൊണ്ട് രണ്ട് സമുദ്രങ്ങളുടെയും ജലം നേരിട്ട് കലരാതെ, മുകളിലെയും താഴെയെയും ചലനം ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് കൂട്ടിച്ചേരുന്നത്.

അലാസ്ക ഉൾക്കടൽ പോലെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ രണ്ട് സമുദ്രങ്ങളുടെയും ജലം ചേരുന്നു: എന്നാൽ ശക്തമായ ജലപ്രവാഹങ്ങൾ, കാറ്റ്, വേലിയേറ്റം എന്നിവ ഇവയുടെ കലർച്ചയെ സാവധാനമാക്കുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ ഇവയെ ഒരു 'സമുദ്ര അതിർത്തി' പോലെ ദൃശ്യമായി വേർതിരിച്ചുകാണാനാകുന്നു.

സമുദ്രത്തിലെ മണൽ, മണ്ണ്, പായൽ, ഫൈറ്റോപ്ലാങ്ക്ടൺ തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളും ജലത്തിന് നിറം നൽകുന്ന: പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ ഫൈറ്റോപ്ലാങ്ക്ടൺ കൂടുതൽ ആകാം, അതിനാൽ അതിന് പച്ച കലർന്ന നീല നിറം കാണാം. നദികൾ കൊണ്ടു വരുന്ന മണ്ണ് ജലം തങ്ങലുള്ളതായോ ചാരനിറമുള്ളതായോ ആക്കാം.

ഇതെല്ലാം ചേർന്ന്, പസഫിക്, അറ്റ്ലാന്‍റിക് സമുദ്രങ്ങളുടെ ജലം പരസ്പരം പതുക്കെ മാത്രമാണ് കലരുന്നത്. അതിനാൽ തന്നെ, വെറും കണ്ണാൽ നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ രണ്ടു വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളുള്ള ജലസ്രോതസുകൾ എന്ന പോലെ കാണാൻ കഴിയും.